دستاوردها و افتخارات طرح پژوهشی برون دانشگاهی “آسیب شناسی اجرای نظارت الکترونیکی در دستگاه‌های اداری استان خراسان جنوبی”

با توجه به آن که طرح پژوهشی “آسیب شناسی اجرای نظارت الکترونیکی در دستگاه‌های اداری استان خراسان جنوبی” دو سامانه ملی مهم سازمان بازرسی کل کشور (یعنی سامانه ملی رسیدگی به شکایات و اعلامات و سامانه کشوری نظارت بر معاملات دستگاه‌های اجرایی) را مورد آسیب شناسی قرار داده استٰٰٰ، خوشبختانه مورد اقبال مسئولان مرکز مطالعات و پژوهشهای سلامت اداری و مبارزه با فساد سازمان بازرسی کل کشور قرار گرفت که در ادامه ابعاد آن مورد بررسی قرار می گیرد:

  • ارائه شفاهی دستاوردها و پیشنهادهای کاربردی طرح در محل سازمان بازرسی کل کشور (تهران، اسفندماه ۱۳۹۳)

دستاوردها و پیشنهادهای این طرح پژوهشی کاربردی در جلسه‌ای که در تهران و با حضور جمعی از کارشناسان و مدیران سازمان بازرسی کل کشور برگزار گردید، توسط مجری طرح (حسین مرادی) و ناظر طرح (مسعود رحمتی) تشریح شد و پس از نقد و بررسی، برخی از پیشنهادات نیز مورد اقبال مدیران و کارشناسان سازمان بازرسی قرار گرفت.

  • انتشار اینترنتی و چاپ و توزیع هاردکپی خلاصه طرح (گزارش پژوهشی شماره ۵۸ سازمان بازرسی)

با توجه به حجم بالای مستند نهایی طرح پژوهشی مذکور (حدود ۲۷۰ صفحه)، یک خلاصه ۹۰ صفحه ای از طرح پژوهشی مذکور در قالب گزارش پژوهشی شماره ۵۸ سازمان بازرسی کل کشور منتشر شد که در سایت این سازمان قابل دانلود است. در ضمن، نسخه هاردکپی این گزارش نیز چاپ شد و برای بازرسی کل استان های مختلف کشور نیز ارسال شد:

مرادی، حسین و خسروی زارگز، مسلم، ”آسیب شناسی اجرای نظارت الکترونیک (مطالعه موردی: استان خراسان جنوبی)”، مرکز مطالعات و پژوهشهای سلامت اداری و مبارزه با فساد، سازمان بازرسی کل کشور، گزارش پژوهشی شماره ۵۸، اسفندماه ۱۳۹۲

  • چاپ مقاله در نشریه علمی سازمان بازرسی کل کشور (شماره ۱۷ فصلنامه دانش ارزیابی)

مرادی، حسین و خسروی زارگز، مسلم، ۱۳۹۲، “آسیب‌شناسی فرهنگی اجتماعی نظارت الکترونیکی (مطالعه موردی سامانه کشوری نظارت بر معاملات دستگاه‌های اجرایی در خراسان جنوبی)”، فصلنامه دانش ارزیابی، شماره ۱۷، صفحات ۲۷ تا ۴۸

در ضمن، علاوه بر ارائه مقاله ذیل، چندین مقاله دیگر نیز از طرح مذکور استخراج شده است که پس از انتشار نهایی از طریق همین سایت، تشریح خواهند شد:

  • ارائه مقاله در کنفرانس بین المللی مدیریت در قرن ۲۱

مرادی، حسین، امامی روشناوند، حسن و تقوی سیدمهدی، ”ارزیابی شکاف دیجیتالی موجود در زمینه شکایت شهروندان از دستگاه‌های اجرایی: مطالعه موردی در خراسان جنوبی”، اولین کنفرانس بین المللی مدیریت در قرن ۲۱، تهران، مردادماه ۱۳۹۳

Posted in دولت الکترونیکی, سلامت اداری و مبارزه با فساد, عمومي, نظارت الکترونیکی | Leave a comment

بیاییم به جوانان این سرزمین ایمان بیاوریم

بخش زیادی از مسائل و مشکلات ما جهان سومیها به ضعف ایمان ما مربوط می‌شود. از همان زمان که پای استخراج نفت و گاز و معادن مختلف به اقتصاد ما وارد شد و به دلارهای آن وابسته شدیم، ایمان خود را به خودمان از دست دادیم. فراموش کردیم که خدا به جز نفت و گاز و معادن و موقعیت ژئوپولوتیک و سایر ویژگی‌های طبیعی، به ما ایرانیها یک سرمایه مهم‌تر نیز داده است. این سرمایه، مغز و فکر و قدرت خلاقیت ما است که لگدمال وابستگی به معادن زیرزمینی و سایر ظرفیت‌های طبیعی این کشور شده است. بسیاری از کشورهای پیشرفته صنعتی مانند ژاپن به هیچ وجه، سرمایه های طبیعی همانند آنچه ما داریم، ندارند، اما به مردم خود ایمان دارند و پیشرفته ترین صنایع هایتک را با  ایمان راسخ به جوانان خود ساخته‌اند.

ایمان ضعیف ما به توانایی های خودمان باعث شده است که جرات واگذاری بسیاری از امور مهم این کشور را به جوانان این سرزمین نداشته باشیم و در عوض، ”مرغ همسایه غاز شود”. علیرغم تجارب مثبتی  که از اعتماد به جوانان این سرزمین در تاریخ کهن ما وجود دارد، اما همچنان به این جوانان ایمان نداریم. ایمان ضعیف ما به خودمان سبب شده است که به توانایی ها و خلاقیت و نبوغ سایر هموطنانمان نیز ایمان نداشته باشیم و بی‌اعتمادی موجود را بیش از پیش ترویج نماییم.

مگر باری تعالی نگفته است که “انسان اشرف مخلوقات روی زمین است”. آیا معنای این حرف جز این است که  اگر تنبلی را کنار بگذاریم و قدر خود را بدانیم و به خودشکوفایی برسیم، ارزش انسان بسیار فراتر از منابع نفت و گاز و معادن این سرزمین است. مگر همین سرمایه های انسانی ما نیستند که قرار است ما را از خام فروشی به سمت تولید محصولات دانش بنیان و با ارزش افزوده بالا حرکت دهند.

پس بیاییم به روح بزرگ باری تعالی در کالبد جوانان این سرزمین ایمان بیاوریم.

Posted in عمومي, نقد فناوري اطلاعات, کارآفرینی و اقتصاد مقاومتی | Leave a comment

بی مسئله بودن خودش مسئله ماست!

یکی از مسائلی که ما مهندسین کشورهای جهان سومی به شدت درگیرش هستیم، این است که در دانشگاه ها تنها فناوری های وارداتی را می آموزیم و تمام تلاش خودمون رو می کنیم که عین اون فناوری وارداتی رو توی کشورمون مستقر کنیم.

از طرفی با توجه به این که اولین فناوری های وارداتی به کشور ما، انواع ماشین آلات، تجهیزات و فناوری های مکانیکی و الکترونیکی بوده که معمولاً کیفیت خوبی هم داشتند، ناخودآگاه نگاهمون به واردات فناوری های خارجی مثبت شده است. اینقدر نگاهمون به واردات فناوری مثبت شده که تمامی نرم افزارهای خارجی رو هم به راحتی وارد کنیم و استفاده کنیم. البته واردات به همینجا ختم نشده، چون ما تمام فرایندهای انجام کار رو هم وارد کرده ایم. شاید بپرسین چجوری؟ جواب اینه که هر نرم افزاری بر اساس یک فرایند یا best practice عمل می کند که با واردات نرم افزار، عملاً فرایند انجام کار آن هم وارد می شود.

خوب شاید بگیم چه اشکالی داره؟ از تجارب اونها استفاده کردیم. سواری مجانی هم گرفتیم!

مشکل اینه که فرایندهای وارداتی برای فرهنگ ما، مردم ما و مهم تر از همه، برای حل مسائل ما ساخته نشده اند، بلکه اصولاً قرار بوده مسائل یه جای دیگه رو حل کنند! اما ما اینقدر در فناوری های وارداتی ذوب می شویم که کلاً یادمون میره این فناوری ها قرار است یک فرایند رو تسهیل کنند و فرایند هم باید مسئله ای رو حل کند!

ممکن است ظاهر مسائل ما و سایر کشورها شبیه باشند، اما حداقل اندکی تفاوت دارند. ما با تعریف مسئله، سیبلی رو که باید درست بزنیم وسطش، مشخص می کنیم، اما با وارد کردن فناوری ها و فرایندهای سایر کشورها، ما بجای هدف قرار دادن سیبل خودمون، سیبل کناری رو هدف می گیریم.

نتیجه چه خواهد بود؟ ما با سرمایه های خودمون مسئله های سایرین رو حل می کنیم و با افتخار نتیجه رو هم توی مجلات بین المللی چاپ می کنیم، اما مسئله های خود ما همچنان حل نشده باقی میمونند.

اگه در ارتباط با تاریخچه ورود بسته های ERP به ایران و حواشی استقرار آنها توی کارخانه های بزرگی مثل ذوب آهن یا ایران خودرو مطالعه ای بکنید، می بینید که اونها دقیقاً با همین مشکل برخورد کرده اند. چندین میلیارد تومن بابت یک نرم افزار خارجی قوی دادند، اما این فناوری ها چون از پایه برای مسائل متفاوتی طراحی شده اند، شکست خوردند.

حرف آخر اینکه مشکل ما این است که ما مسئله هامون رو با فناوری های وارداتی تطبیق میدهیم، غافل از آن که در همه جای دنیا، فناوریها رو با مسئله ها تطبیق میدهند.

بنابراین اگر ما ابتدا مسائل بنگاه ها، سازمان ها و مردم خودمون رو درست بشناسیم، بخش زیادی از راه را رفته ایم. بنابراین آسیب_شناسی سازمان ها و بنگاه های ما مقدم بر حل مسائل آنها است، یا به قولی:

“بی مسئله بودن خودش مسئله ماست”

Posted in عمومي, نقد فناوري اطلاعات | Leave a comment

پنجمین سالگرد راه اندازی وبلاگ رویای واقعی فناوری اطلاعات!

سلام بر تمام بینندگان وبلاگ رویای واقعی فناوری اطلاعات!

در اولین مطلبی که در این وبلاگ منتشر شد، آرزو کرده بودم که “ایشالله جشن صد سالگی این وبلاگ توسط نوه های مجازیم گرفته بشه!”. خوب امروز یعنی ۱۱ دی ماه ۱۳۹۲ خوشحالم که اعلام میکنم این وبلاگ پنج ساله شد!

نکته جالبی که در ارتباط با سالروز تولد این وبلاگ هستش اینه که تاریخ میلادی تاسیس بلاگ، آخرین روز سال ۲۰۰۸ یعنی ۳۱ دسامبر بود که بدلیل کبیسه بودن سال ۲۰۰۸، فقط هر چهار سال، تکرار میشه! یعنی روز آخر سال ۲۰۱۲، ۲۰۱۶ و …  بنابراین، من تاریخ شمسی راه اندازی وبلاگ یعنی ۱۱ دی ماه رو ملاک جشن تولد وبلاگ درنظر گرفتم.

البته من همچنان امیدوارم که جشن صد سالگی این وبلاگ هم برگزار بشه!

ضمناً باید اعتراف کنم در این ۵ سال، آنچه بیش از همه به من انگیزه داده و این وبلاگ رو سرپا نگه داشته، پیام ها و نظرات سازنده شما بینندگان محترم وبلاگ بود که امیدوارم همچنان تداوم داشته باشد.

حسین مرادی- ۱۱ دی  ماه ۱۳۹۲

Posted in دسته‌بندی نشده | ۱ Comment

چکیده طرح پژوهشی خاتمه یافته “آسیب شناسی اجرای نظارت الکترونیکی در دستگاه های اداری استان خراسان جنوبی”

بازرسی کل  استان خراسان جنوبی که یکی از مهم ترین نهاد­های نظارتى در استان خراسان جنوبی می­باشد، همانند سایر استان­های کشور، تلاش دارد سامانه­ های نظارت الکترونیکى را در استان مستقر نماید و در این مسیر، توفیقات و محدودیت­هایى نیز داشته است. بدیهى است که کشف و شفاف سازى این موانع و محدودیت­ها مى تواند علاوه بر تقویت سیستم نظارت الکترونیکی، فعالیت­هاى بازرسی کل استان را تسهیل و تسریع کند. لذا این پژوهش با توجه به این ضرورت، موضوع حاضر را انتخاب و به دنبال آسیب ­شناسی و رفع موانع و محدودیت­هاى اجرای نظارت الکترونیکى بر اساس سامانه ­های نظارت الکترونیکی موجود بازرسی استان شامل سامانه ملی رسیدگی به شکایات و اعلامات و سامانه کشوری نظارت بر معاملات دستگاه­های اجرایی می باشد.

برای نیل به این هدف، در این تحقیق ابتدا پیشینه مباحث مربوط به نظارت و بازرسی و نظارت الکترونیکی مرور گردید، سپس اقدامات سازمان بازرسی کل کشور جهت تحقق نظارت الکترونیکی مورد بررسی قرار گرفت. در ادامه با توسعه یک مدل مفهومی بر مبنای مطالعه گسترده ادبیات موضوع، ۳۷ فرضیه این تحقیق ایجاد گردید، سپس با اجرای پرسشنامه و مصاحبه با سه دسته از کاربران شامل شهروندان، کارشناسان و مدیران بازرسی کل استان و کارشناسان و مدیران دستگاه­های اجرایی استان و مراجعه به آمار استخراجی از سامانه ­های نظارتی الکترونیکی استان، ۲۴ مورد از فرضیات تحقیق در ارتباط با هر یک از سامانه ­های مذکور اثبات شد و سایر فرضیات نیز رد شد. در پایان و پس از شناسایی فهرست نهایی موانع و محدودیت­های اجرای نظارت الکترونیکی در استان، دو چارچوب ساخت ­یافته جدید شامل مجموعه ای از پیشنهادات و راهکارها جهت رفع آسیب­های موجود هر یک از سامانه ­های مذکور ارائه شد که می ­تواند توسط بازرسی کل و دستگاه­های اجرایی استان خراسان جنوبی مورد استفاده قرار گیرد. در ضمن، سازمان بازرسی کل کشور و بازرسی کل سایر استان­های کشور نیز می توانند از نتایج این تحقیق جهت بهبود سامانه­ های نظارت الکترونیکی این سازمان بهره­ برداری نمایند.

کلمات کلیدی: نظارت الکترونیکی، موانع و محدودیت­ها، آسیب ­شناسی، دستگاه­های اجرایی، استان خراسان جنوبی، سامانه­ های نظارت الکترونیکی، سازمان بازرسی کل کشور، رسیدگی به شکایات، نظارت بر معاملات

متن فوق، چکیده طرح پژوهشی بنده بود که با همکاری جناب آقای مسلم خسروی زارگز و با تصویب و حمایت مالی مرکز مطالعات و پژوهشهای سلامت اداری و مبارزه با فساد سازمان بازرسی کل کشور در آذرماه ۱۳۹۲ رسماً خاتمه یافت.

لذا بدینوسیله از همکاری صمیمانه بازرسی کل استان خراسان جنوبی و دستگاه‌های اجرایی استان خراسان جنوبی جهت اجرای طرح مذکور سپاسگذاری و قدردانی می‌گردد.

Posted in دولت الکترونیکی, سلامت اداری و مبارزه با فساد, طرح پژوهشی, نظارت الکترونیکی | Leave a comment

مقاله “ارزیابی آمادگی ثبت احوال خراسان جنوبی جهت بهره برداری از تجارب استقرار کارت ملی هوشمند در دنیا”

چکیده: طرح کارت ملی هوشمند ایران در حال حاضر در مرحله پایلوت قرار دارد و به زودی وارد فاز سوم یعنی استقرار در کلیه استان­های کشور خواهد شد. بر این اساس، ارزیابی میزان آمادگی هر استان جهت استقرار بی نقص کارت ملی هوشمند ایران و تداوم عملیات آن ضروری می­نماید. لذا این مقاله تلاش دارد با ارزیابی میزان آمادگی ثبت احوال خراسان جنوبی جهت بهره­برداری از تجارب بین المللی استقرار انواع کارت های هوشمند به ارائه راهکارهایی جهت حل مسائل و مشکلات مرتبط با استقرار طرح کارت ملی هوشمند ایران بپردازد. برای ارزیابی میزان آمادگی ثبت احوال خراسان جنوبی از مصاحبه نیمه ساخت یافته با مدیران این اداره کل استفاده شد و اقدامات صورت گرفته و یا برنامه ریزی شده توسط ایشان در خصوص هر یک از تجارب مهم و استانی استقرار کارت ملی هوشمند مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و کفایت یا عدم کفایت اقدامات مذکور اندازه گیری شد. بر اساس نتایج این پژوهش، این استان از آمادگی نسبتاً مناسبی جهت اجرای طرح کارت ملی هوشمند ایران برخوردار می باشد، اما برای استقرار بی نقص کارت ملی هوشمند، لازم است تمهیداتی در زمینه های خاص استانی و ملی صورت پذیرد که در این مقاله مورد کنکاش قرار گرفته است.

کلیدواژه ها: آمادگی الکترونیکی، کارت ملی هوشمند ایران، چارچوب تجارب استقرار، استان خراسان جنوبی

مقاله فوق، سومین مقاله استخراجی بنده از طرح پژوهشی “مطالعه امکان سنجی جایگزینی کارت هوشمند ملی به عنوان تنها سند شناسایی ایرانیان در استان خراسان جنوبی” است که قبلا در این پست به آن پرداخته بودم. این مقاله در یازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت که در دانشگاه صنعتی شریف تهران برگزار شد، بصورت شفاهی ارائه شده است. لازم به ذکر است، از بین حدود ۱۰۰ مقاله ای که در حوزه مدیریت سیستم ها و فناوری اطلاعات به کنفرانس مذکور ارسال شده بود، تنها ۸ مقاله ارائه شفاهی شد که این مقاله نیز یکی از ۸ مقاله منتخب بوده است.

اصل مقاله مورد نظر را می توانید از اینجا دریافت نمایید.

ضمناً فایل پاورپوینت ارائه مقاله مذکور نیز از این آدرس قابل دریافت است.

Posted in دولت الکترونیکی, طرح پژوهشی, کارت هوشمند | Leave a comment

مقاله “ارائه چارچوب استانی تجارب استقرار کارت ملی هوشمند ایران در خراسان جنوبی بر مبنای مطالعه و بومی سازی تجارب سایر کشورها”

چکیده مقاله: یکی از طرح‌های ملی حوزه فناوری اطلاعات کشور که در حال حاضر در مرحله پایلوت قرار دارد و بزودی وارد فاز سوم یعنی استقرار در کلیه استان‌های کشور خواهد شد، طرح کارت ملی هوشمند ایران است. لذا این پژوهش تلاش دارد با مطالعه تجارب استقرار انواع کارت‌های هوشمند در سایر کشورها به ارائه چارچوب تجارب مهم استقرار کارت ملی هوشمند در ایران بپردازد و آن را برای استفاده در استان خراسان جنوبی و سایر استان های کشور بومی نماید. برای نیل به این هدف، ابتدا با بررسی ادبیات موضوع، فهرست تجارب استقرار انواع کارت‌های هوشمند شناسایی و استخراج شد. سپس با بررسی، تجمیع، خلاصه سازی و دسته بندی تجارب قبلی، مدل دسته‌بندی تجارب مذکور و همچنین چارچوب پیشنهادی اولیه تجارب استقرار انواع کارت های هوشمند ارائه شد. چارچوب مذکور در ادامه توسط کارشناسان و مدیران اداره کل ثبت احوال استان خراسان جنوبی به دو روش پرسشنامه و مصاحبه نیمه ساخت یافته، مورد ارزیابی و بومی سازی نهایی قرار گرفت و چارچوب نهایی تجارب مهم و استانی استقرار کارت ملی هوشمند در استان ارائه گردید. چارچوب مذکور توسط طیف گسترده‌ای از مدیران و کارشناسان درگیر در استقرار کارت ملی هوشمند ایران و سایر انواع کارت‌های هوشمند قابل بهره برداری خواهد بود.

کلمات کلیدی: کارت ملی هوشمند، ثبت احوال استان خراسان جنوبی، کارت هوشمند، تجارب استقرار، چارچوب استانی

مقاله ای که چکیده و کلمات کلیدی آن در بالا تشریح شد، مقاله دومی است که از طرح پژوهشی “مطالعه امکان سنجی جایگزینی کارت هوشمند ملی به عنوان تنها سند شناسایی ایرانیان در استان خراسان جنوبی” که قبلا در این پست به آن پرداخته بودم، استخراج شده است. این مقاله علاوه بر ارائه شفاهی در دومین کنفرانس بین المللی مدیریت، کارآفرینی و توسعه اقتصادی بصورت کامل در کتاب مجموعه مقالات این کنفرانس نیز چاپ شده است.

برای دریافت مقاله مورد نظر و پیوست آن اینجا را کلیک نمایید.

ضمناً فایل پاورپوینت ارائه مقاله مذکور نیز از اینجا قابل دریافت است.

Posted in دولت الکترونیکی, طرح پژوهشی, کارت هوشمند | Leave a comment

مقاله “ارزیابی برنامه ها و فرایندهای عملیاتی کلیدی مورد نیاز جهت استقرار کارت هوشمند ملی در استان خراسان جنوبی”

طرح کارت ملی هوشمند ایران در حال حاضر در مرحله پایلوت قرار دارد و به زودی وارد فاز سوم یعنی استقرار در کلیه استان های کشور خواهد شد. امکان سنجی و بررسی آمادگی الکترونیکی ادارات ثبت احوال از مباحث مطرح و مهم در این برهه زمانی می باشد. با تحلیل و بررسی تجارب استقرار انواع کارت های هوشمند، می توان عوامل موثر بر موفقیت طرح را شناسایی نمود و براساس آن به یک پیاده سازی موفق دست پیدا کرد. در این خصوص با بررسی منابع مختلف و با تجمیع و خلاصه سازی تجارب اشاره شده در آنها به یک دسته بندی کلی شامل ۵ محور اصلی مطرح در استقرار انواع کارتهای هوشمند دست یافتیم که شامل ۵ محور “استانداردها و الزامات فنی”، “برنامه ها و فرآیندهای عملیاتی مورد نیاز”، “الزامات استراتژیک و انگیزشی”، “الزامات قانونی” و “الزامات هزینه ای” می باشد. در این مقاله، محور “برنامه ها و فرآیندهای عملیاتی مورد نیاز” و جنبه های اصلی زیر مجموعه آن که از تجارب استقرار کارت هوشمند در سایر کشورها و مراجع مختلف استخراج گردیده، مورد ارزیابی قرار گرفته است و نقش و اهمیت آنها در استقرار انواع کارت های هوشمند تشریح شده است. به این سوال پاسخ می دهیم که مهمترین این برنامه ها و فرآیندها چه هستند و هر یک از این تجارب از نظر درجه اهمیت و همچنین درجه استانی بودن در چه وضعیتی قرار دارند. برای ارزیابی میزان اهمیت این محور از نتایج پرسشنامه های توزیع شده بین کارشناسان و مسئولان استانی استفاده گردیده است و نظرات و ایده های ایشان در خصوص هر یک از جنبه های اصلی مرتبط با محور برنامه ها و فرآیندهای عملیاتی مورد نیاز در طرح کارت هوشمند ملی مورد ارزیابی قرار گرفت. اهمیت هر یک از این موارد بر اساس دو معیار “میزان اهمیت تجربه” و “درجه استانی بودن تجربه” سنجیده شد. نتایج و دستاوردهای این بحث می تواند مورد استفاده کارشناسان و مدیران ثبت احوال کل کشور و همچنین متخصصان کارت های هوشمند قرار گیرد.

بر اساس نتایج این مقاله، محور “فرایندهای عملیاتی کلیدی” محوری مهم می باشد که کلیه جنبه های زیر مجموعه آن از اهمیت استانی برخوردار است، بعبارتی کلیه جنبه های اصلی این محور موفق به کسب تایید از لحاظ میزان اهمیت و استانی بودن تجربه گردیدند. با توجه به اهمیت کلیه جنبه های مذکور، به مدیران طرح کارت ملی هوشمند پیشنهاد می شود با برنامه ریزی استانی در زمینه‌ تجارب مشخص شده، محدودیت های پذیرش این تجارب در استان ها را رفع نموده و نیز برنامه ها و فرایندهای مرتبط با طرح را حداقل شش ماه قبل از شروع رسمی طرح در اختیار استان ها قرار دهند. در پایان خاطر نشان می شود، هرچند این بررسی بر روی اداره کل ثبت احوال استان خراسان جنوبی متمرکز شده است، اما با توجه به شباهت های موجود در ماموریت و ساختار تمام ادارات ثبت احوال در سراسرکشور، ثبت احوال سایر استان ها نیز می توانند از نتایج و دستاوردهای این تحقیق بهره برداری نمایند.

کلید واژه ها: برنامه ها و فرآیندهای عملیاتی، طرح کارت هوشمند ملی، عوامل کلیدی موفقیت (CSF) ، تجارب استقرار، استان خراسان جنوبی

مقاله فوق اولین مقاله استخراجی از طرح پژوهشی “مطالعه امکان سنجی جایگزینی کارت هوشمند ملی به عنوان تنها سند شناسایی ایرانیان در استان خراسان جنوبی” که قبلا در این پست به آن پرداخته بودم، می باشد. این مقاله که با همکاری آقای فتح نیا و خانم ها علی آبادی و عطایی نوشته شده است، در همایش ملی پژوهش در ثبت که به مناسبت هفته پژوهش در محل سازمان ثبت احوال کل کشور برگزار شد، به عنوان یکی از مقالات منتخب همایش مذکور ارائه گردید.

برای دریافت فایل کامل مقاله مذکور اینجا را کلیک نمایید.

Posted in دولت الکترونیکی, طرح پژوهشی, کارت هوشمند | Leave a comment

پاسخ به یک سوال:تصمیم گیری در خصوص استفاده از سیستم مدیریت فرایند کسب و کار و یا عدم استفاده از آن

به تازگی ایمیلی از یکی از بینندگان وبلاگ دریافت کرده ام که در آن سوالی در ارتباط با تصمیم گیری در خصوص استفاده از سیستم مدیریت فرایند کسب و کار و یا عدم استفاده از آن مطرح شده بود. با توجه به آن که پاسخ این سوال برای بسیاری از مدیران فناوری اطلاعات مفید است در اینجا خلاصه سوال و پاسخ خود را تشریح می نمایم. امید است که مفید واقع گردد:

سوال: بنده از طرف یک شرکت هولدینگ بزرگ مامور شده ام تا برای انتخاب زیرساخت نرم افزاری سازمان بررسی کنم.قصد داریم تصمیمی بی طرفانه که در دراز مدت به صلاح سازمان است و در آینده پشیمون مون نمی کنه بگیریم. از بین دو گزینه زیر، کدام را توصیه می نمایید:
۱-ابتدا شروع به جمع اوری و نظم دادن اطلاعات و رویه ها کنیم و بعد از تشکیل بانکهای اطلاعاتی شروع به ساخت فرم کنیم و به تدریج بر اساس نظر کاربران توسعه دهیم.
۲-یک سیستم BPMS بخریم و یک اپراتور برای آن در نظر بگیریم و شما فقط فرایندها و گردش کاری رو به ایشون بگو و وی آن را پیاده سازی کند.
پاسخ به سوال:
بنده به صورت کلی روش دوم را توصیه می کنم، چون روش دوم انعطاف سازمان در تغییر کسب و کار را افزایش می دهد.
البته واقعیت اجرای روش دوم به این سادگی که ادعا شده است نیست، چون از نظر زمان و هزینه پیاده سازی اولیه، پروژه دو تا سه برابر گزینه اول خرج خواهد داشت و نیاز به اصلاحات جدی در کسب و کار و همچنین استفاده از متخصصان مدیریت فرایند کسب و کار و معماری سرویس گرا وجود خواهد داشت. در ضمن اجرای روش دوم بدون استفاده از معماری سرویس گرا شدنی نیست.
درهر صورت، چنانچه روش دوم برای شما مقدور نیست، توجه شود که روش سنتی اول نیز به هیچ وجه منطقی نیست. در این حالت، بهتر است گزینه سوم یعنی معماری سرویس گرا بدون استفاده از سیستم مدیریت فرایند کسب و کار دنبال شود که در آینده قابلیت ارتقا به سیستم مدیریت فرایند کسب و کار را نیز خواهد داشت.
Posted in مدیریت فرایندهای کسب و کار-BPM, معماری سرویس گرا-SOA, مهندسی نرم افزار | Leave a comment

درباره کتاب “مهندسی یکپارچگی نرم افزار” و مقاله “یکپارچگی برنامه های کاربردی سازمانی”

چند وقت پیش به یک مغازه رفته بودم. مغازه دار یک اسکناس پنجاه هزار تومنی قلابی رو که از قرار معلوم از یکی از مشتریانش گرفته بود، چسبونده بود روی دیوار و زیرش نوشته بود، “لطف یک مشتری نما!”.

در دنیای علم و تکنولوژی هم بعضی وقتها با چنین مسائلی روبرو می شویم. کاربرنماهایی که بدون رعایت کپی رایت، مطالب سایرین را خط به خط کپی می کنند و به نام خودشان کتاب و مقاله چاپ می کنند. به تازگی و با اطلاع رسانی یکی از کاربران خوب وبلاگ، متوجه شدم که لطف یکی از کاربرنماها شامل حال بنده نیز شده است! این کاربرنما با بهره گیری بدون ارجاع از متون فارسی بنده (و البته چند نفر دیگر از متخصصان)، کتاب “مهندسی یکپارچگی نرم افزار” و مقاله “یکپارچگی برنامه های کاربردی سازمانی” را به نام خودش منشر نموده است و با کسب چنین امتیازات پژوهشی حلالی در حال حاضر مشغول به تحصیل در دوره دکتری است!

کتاب “مهندسی یکپارچگی نرم افزار” ظاهراً با کوشش خانم اولدوز کریمی و یکی از اساتیدشان تالیف شده است (یا به قولی خط به خط کپی شده است!) و انتشارات مهرگان قلم نیز آن را در تیراژ ۵۰۰ نسخه چاپ نموده است. کتاب مذکور که تالیف آن با افتخار در این سایت اطلاع رسانی نیز تبلیغ شده است، در اکثر بخش های فصل های اول تا ششم کتاب و همچنین مقدمه و نتیجه گیری چندین فصل دیگر کتاب از سمینار کارشناسی ارشد اینجانب که قبلاً در همین سایت و در مطلبی با عنوان “سمینار کارشناسی ارشد: مفاهیم، راهبردها و فناوری های یکپارچه سازی برنامه های کاربردی سازمانی” به اشتراک گذاشته شده بود، خط به خط کپی برداری بدون ارجاع شده است و تنها در پایان هر فصل به ذکر مراجع اصلی مورد استفاده در سمینار کارشناسی ارشد بنده پرداخته است.

نکته جالب و تامل بر انگیز دیگر کتاب مذکور، صفحه ۱۹ آن می باشد که بصورتی کاملاً ناشیانه از پاورپوینت سخنرانی ارائه شده توسط بنده در اولین کنفرانس فناوری اطلاعات خراسان جنوبی در سال ۱۳۸۵ برداشت شده است، اما به ان ارجاع نشده است. فایل پاورپوینت مذکور نیز قبلاً در مطلبی با عنوان “یکپارچه سازی سیستم های اطلاعاتی” در همین سایت به اشتراک گذاشته شده بود.

با توجه به ارجاع ندادن نویسندگان کتاب به سمینار کارشناسی ارشد و پاورپوینت سخنرانی ارائه شده توسط اینجانب و همچنین تغییر عمدی تصاویر اصلی متون مرجع، اشتباهات متعدد در زیرنویس نمودن متون کپی شده و ترجمه های غلط تصاویر انگلیسی فایل اصلی توسط نویسندگان کتاب مذکور، کپی برداری ناشیانه، تعمدی و بدون رعایت امانت داری علمی از دو فایل بنده بسیار واضح است.

لطف خانم اولدوز کریمی به اینجا ختم نشده است. ایشان در مقاله “یکپارچگی برنامه های کاربردی سازمانی” که در سال ۱۳۹۰ در “دومین همایش فناوری اطلاعات، حال و آینده” نگارش یافته و به نام ایشان و استادشان ارائه شده است، بصورت کامل و خط به خط از سمینار کارشناسی ارشد بنده کپی برداری نموده اند. این کپی برداری به گونه ای است که تمام مراجع پایانی مقاله مذکور، زیر مجموعه مراجع سمینار بنده می باشد و نویسندگان حتی زحمت تالیف چکیده و نتیجه گیری را هم نکشیده اند و چکیده و نتیجه گیری مقاله مذکور را نیز از سمینار بنده استخراج نموده اند. فایل کامل مقاله ایشان جهت مقایسه خوانندگان با سمینار بنده از اینجا قابل دریافت است.

در پایان برای پیشگیری از تکرار چنین مسائلی، به دوستانی که قصد انتشار مطالب معتبر به زبان فارسی دارند، پیشنهاد می نمایم مراجع اصلی پایانی را از فایل های فارسی به اشتراک گذاشته شده حذف نمایند تا امکان چنین سوء استفاده هایی فراهم نگردد.

Posted in عمومي, پايان نامه, یکپارچه سازی سیستم های اطلاعاتی سازمانی - EAI | ۲ Comments